Regaty o Puchar Babiego Lata 2005
  Niepotęt 01-02 10 2005r.

Wyniki

Otwarte Mistrzostwa Warszawy oraz Puchar Babiego Lata – to jest już koniec…

  Tak jak rozpoczęliśmy tegoroczny sezon, tak też i kończymy – nad Zalewem Zegrzyńskim. Dokładnie pięć miesięcy temu zaczynaliśmy ściganie na wodzie. Niestety wszystko co dobre, szybko się kończy. Ale nie ma się co przejmować, za parę miesięcy zaczynamy ponownie. Pół roku spędzone na wodzie (my zaczęliśmy już 4 kwietnia w Pucku), dało trochę w kość i trzeba zrobić sobie przegląd, aby nie strzykało w plecach na wiosnę.

Niestety pogoda, podobnie jak na początku września, spłatała figla wszystkim. Podwójne regaty (zaległe Mistrzostwa Warszawy i Puchar Babiego Lata) rozstrzygnięte zostały jednym wyścigiem, przy słabym i bardzo zmiennym wietrze. Do regat w klasie zgłosiło się 13 załóg, lecz na starcie zameldowało się 12. W sobotę nie udało się przeprowadzić żadnego biegu. Można było spędzić czas na innych zajęciach, ale my i tak wyszliśmy na wodę na Żandarmerii Wojskowej. Trenowaliśmy zgranie na słabym wietrze (bardzo słabym J). Całe szczęście w niedzielę odbyły się regaty. Dla Skippi trasa śledź, niestety w tłumie. Górny znak mamy samodzielnie, ale dolny wspólny z innymi klasami. Po starcie na prowadzenie wychodzi Zbyszek Kania, który z każdym metrem powiększa przewagę. Dobrze jedzie Paweł Oskroba na Toyocie, a za nim Żandarmeria Wojskowa ze Zbyszkiem Michalskim za sterem. My – Marynarka Wojenna – utrzymujemy się około 4 placu, blisko nas Maciek Cylupa na Winiarach, który na pierwszym pełnym dogania nas. Na Saabie jedzie Piotr Cichocki, również blisko czołówki. Zmiany wiatru są znaczne, Dobrą zmianę dostaje Żandarmeria Wojskowa i dochodzi Kanię. Toyota też odrabia straty. Na drugiej halsówce Winiary zostają w tłumie, potem idą w prawo i tracą do nas sporo. Na drugim pełnym gonimy Pawła, Kania i Michalski jadą sobie w prawo i tam toczą małą wojenką, z której zwycięsko wychodzi Kania. Taki obrót sprawy pozwala nam się zbliżyć do nich. Jedziemy w bliskiej odległości na dolny znak, ciasno, ściana żagli i trochę krzyków. Udaje nam się zmieścić, niestety Zbyszek Michalski nie ma miejsca i nie wchodzi na boję. Po minięciu znaku Kania ma odjazd, Paweł Oskroba trochę jest wolniejszy, my na dobrej prędkości idziemy na metę. Zwycięża Zbyszek Kania z załogą , Wojtek Myśliwiec na drugim, trzeci Paweł Oskroba z załogą. Żandarmeria Wojskowa po okrążeniu znaku, melduje się na czwartym palcu. Kolejne miejsca to: Saab, Winiary, Siły Powietrzne, Wojska Lądowe, T1 GSM, Attis Development, Garnizon Warszawa, Legionowo. Wiatr siadał coraz bardziej, komisja po dłuższej chwili walnęła AP i ruszyliśmy na slip. Szkoda, że pogoda nie pozwoliła rozegrać więcej wyścigów. Padła propozycja aby za dwa tygodnie odbić sobie miniony weekend i przeprowadzić regaty. Jeśli pogoda dopisze, może być ciekawie.
My się bierzemy za podsumowanie sezonu.         Teraz mogę na spokojnie pozbierać zdjęcia i przeglądać filmy z naszym udziałem, bo kamerka się znalazła – dzięki chłopaki J. Był on długi i intensywny. Zaliczyliśmy wiele startów. Poza Pucharem Polski, mieliśmy nasze wojskowe regaty (Mistrzostwa Świata - Brest, Mistrzostwa Europy – Węgorzewo, Mistrzostwa Wojska Polskiego – Powidz, Mistrzostwa Świata Morskich Akademii Wojskowych – Livorno i Brest oraz I Mistrzostwa WP w klasie Skippi) . Tak więc napływaliśmy się sporo, ale też i sporo dało nam to satysfakcji. Do największych naszych sukcesów należy jednak fakt stworzenia ekipy, która wspólnie żegluje – Military Sailing Team. Pamiętam nasze początki, właśnie nad Zalewem Zegrzyńskim, kiedy to ochrzciliśmy nasze okręty i ruszyliśmy na wodę. Dla wielu z nas początki były trudne, ale jak widać, jest coraz lepiej, Mamy nadzieję, że w przyszłym roku będzie jeszcze lepiej, a klasa Skippi będzie liczniejsza, czego sobie i Wam życzę.

Pomyślnych wiatrów!

Irek Kamiński
Military Sailing Team